Buruk şarap

Yine bir deniz yalnızlığımda

Bu gece

Son yudumu senin şerefine içtim
Şimdi nasıl hissettiğini anlıyorum seneler sonra
Son bakışın kadar buruktu şarabım.
Merak etme artık daha fazla yargılamayacağım
Dalgalar her seferinde vazgeçiriyor
Çingene pembesi begonviller, cılız gece lambaları altında,
Bak koyu yeşil şarap şişem de bomboş aynı içim gibi
Sadece merak ettim
Şimdi nasılsın arkadaşım?

tablo: john_william_waterhouse_siren

Altan’ın kristal denizaltısı’nın düşündürdükleri

“Bir zaman sonra tümüyle kurtulur ve özgürleşirsin.
Ama bir vakitler köle olduğunu gösteren o damga vurulmuştur ruhuna.
Sapı kırık bir bıçak, ölü bir kuş iskeleti kalır içinde.
Bıçağı saplayan çıkarır çünkü;
o çıkarmadıkça, keskinliğini kaybetmiş olsa da o bıçak orada durur”
Evet orada duruyor ama artık acı vermiyor.
Sadece ufak bir tebessüm kalıyor onca şeyden geriye.
Şimdi yine mutluyum.
Hatta belki de onsuz daha mutluyum.
Sadece;
“bugün girdiğiniz bahçenin kapısına onun bahçesinden geçerek geldiğinizi bilmenin huzursuz borçluluğu”...
İyi akşamlar arkadaşım
Teşekkürler herşey için...